_⏱ Czas czytania: 2 minuty__TAG_5___
Jak zaprojektować arkusz zestawień dla operatorów: usprawnienie gromadzenia danych z hali produkcyjnej
Każdy zajmujący się inżynierią jakości zna wiertło. Tworzysz genialny plan ograniczenia ilości złomu, przygotowujesz arkusze kontrolne i pozwalasz, aby linia montażowa zbierała dane. Tydzień później wracasz i zastajesz absolutny chaos w arkuszach kalkulacyjnych. Operatorzy albo w ogóle nie rejestrują usterek, albo na ślepo wrzucają je do kolumny „Inne” tylko po to, żeby cię wytrącić z równowagi.
Problemem zwykle nie są ludzie, ale papier, który im dałeś. Jeśli zestawienie wygląda jak zeznanie podatkowe, nikt nie wypełni go przy maszynie. Jak zatem zaprojektować formularz gromadzenia danych, który nie opóźnia operatora ani o sekundę, a jednocześnie zapewnia dokładne dane do następnej analizy?
1. Elementy wizualne nad tekstem (wykres odry)
To absolutna rewolucja w branży motoryzacyjnej. Zapomnij o niekończących się tabelach z pięćdziesięcioma kodami usterek. Zestresowany operator w rękawicach przemysłowych nie ma czasu na szukanie odpowiedniego rzędu.
Rozwiązanie: Umieść rysunek części bezpośrednio na arkuszu. Kiedy operator lub inspektor Q-Wall widzi rysę w prawym rogu, po prostu bierze marker i rysuje „X” dokładnie w tym rogu rysunku. Działa błyskawicznie, a grupa znaków (tzw. wykres odry) natychmiast wskazuje najczęstszy punkt defektu. Zapisz tylko jeden rodzaj wady na rysunku.
2. Ogranicz kategorie (Zasada 5 kolumn)
Jeśli nie korzystasz z mapy wad wzroku, ale potrzebujesz listy tekstowej, obowiązuje ścisła zasada: umieść na arkuszu maksymalnie 5 do 7 głównych kategorii.
W momencie wdrożenia formularza z 20 typami defektów na linii, już przegrałeś. Operator będzie przytłoczony. Zawsze zostawiaj kolumnę dla „Inne”. Dopiero gdy zauważysz, że kolumna „Inne” rośnie niebezpiecznie wysoko, powinieneś utworzyć nowy, konkretny arkusz zestawień dla następnej zmiany (tzw. gromadzenie danych cząstkowych).
3. System oznaczania rekordów
Żadnego przepisywania liczb, żadnego liczenia złomu w głowach i żadnego obliczania ostatecznej liczby na koniec zmiany. Ludzka pamięć na linii montażowej jest całkowicie zawodna.
Operator musi być w stanie zarejestrować usterkę bez zastanowienia, w ciągu kilku sekund. Do tego właśnie służą klasyczne znaczniki (|||| przekreślone piątą linią). Można to zrobić natychmiast, a inżynier ds. jakości może z łatwością to policzyć na koniec zmiany.
4. Okrojony nagłówek
Data, zmiana, identyfikator operatora i ewentualnie numer części. Nic więcej.
Nie twórz skomplikowanych pól na 15-cyfrowe numery zleceń produkcyjnych, kody partii materiałów lub identyfikatory klientów. Cokolwiek można wstępnie wypełnić z punktu widzenia procesu, wydrukuj to wcześniej dla operatora. Formularz służy do szybkiego śledzenia usterek, a nie do ćwiczenia pisma ręcznego.
Co zrobić z zebranymi danymi?
Kiedy już będziesz mieć w rękach prawidłowo wypełnione arkusze zestawień z hali produkcyjnej, zaczyna się Twoja prawdziwa praca. Ale wyrzuć te skomplikowane arkusze kalkulacyjne Excel.
Weź policzone znaczniki z arkusza i wprowadź je do naszego interaktywnego Kalkulatora Pareto. Jednym kliknięciem dowiesz się, która wada jest najgorsza i od razu możesz przystąpić do jej rozwiązywania i eliminacji, korzystając z metody 5 Whys lub Diagram Fishbone (Ishikawa).